ალუდა ქეთელაური – რა დამაბერებს

Aluda Ketelauri - Ra damaberebs ------------------- რა დამაბერებს, თუკი მზეს ვხედავ ----------------- რამდენ ოცნებას დაიტევს გული ----------------------------- მე ყველა სათქმელს ლექსში ვერ ვბედავ, არ აბობოქრდეს ზღვა სიყვარულის ------------- ჯანდაბას, მერე დამეცეს ბინდი -------------- ხეებზე მოვიხვევ ღამის უკუნეთს, -- ვიტყვი: ცხოვრების წიგნებსმეც ვშლიდი ---------- და მეც ვიცნობდი ამ საუკუნეს. არ მომიტაცოს იმისმა ტალღამ, არ მიაჭყლიტოს ნავი მეჩეჩებს, მე ქრისტეს რჯულზე მოვნათლავ მამალს ნაცარმტვრად ვაქცევ ყველა მეჩეთებს. ჯანდაბას, მერე დამეცეს ბინდი ხეებზე მოვიხვევ ღამის უკუნეთს, ვიტყვი: ცხოვრების წიგნებს მეც ვშლიდი და მეც ვიცნობდი ამ საუკუნეს. http://www.youtube.com/watch?v=Imf1ySv-TDc მსგავსი ვერსია: მეხუთე სეზონი – რა დამაბერებს http://www.youtube.com/watch?v=wbjIxIKtyTk

მეხუთე სეზონი – მუცოს გოდება (გუდანის ჯვარი)

Mekhute sezoni - Mutsos godeba (Gudanis jvari) ((ჯგუფი შეიქმნა ალუდა ქეთელაურის & გიორგი გოგოჭურის თაოსნობით, ტექსტი: გელა დაიაური) - სადაც ოქროსფერი მზის ქაფია,  - თორღვაის ცხენი იქ აბია, ჯაჭვი ძაგანისა მიაბნია ჟამმა გზა-ბილიკებს უცნობს... მისამღერი: .. არც შენ დაბერდი გუდანის ჯვარო არ დაგიბერდეს ყმანია Gm შენს კარზედ აუარებლად - საკლავიც მოგვიყვანია დიდია გუდანის ჯვარი თანაც ბევრი ყავს ყმანია მის კარზედ შემოვკრებილვართ ფიცვერცხლ ნაჭამი ძმანია --- - ნეტავ, რა ხმა და რა ზარია, - რა გოდება და თავზარია, მუცოს ბეჭები გაჰბზარვია, ჟამისგან ძლეულა მუცო. მისამღერი.. |---| სადღაც ვაჭრობაა გაგანია, სადღაც ლამპიონთა ღაღანია, სადღაც ცეკვაა და არღანია, ვიღაც მდიდრდება და წუწკობს. აქ აღარც თორღვა ძაგანია, აღარც ფარ-შუბების ჭახანია, მშველელს ელოდება რა ხანია, ბეჭებგაბზარული მუცო. მისამღერი.. |---| გამათიბე ჩემო ცელოო, ქადას გამოგიცხობენო ქუჩნი ჩამამცდეს წკმუტუნითაო, ცხენის ნალებით დატუქსვილნიო. ესეიგი პირველი სამი ჩამოკვრა გააკეთეთ -ზე და

მეხუთე სეზონი – ბინდი ჩამოწვა არხოტის მთაზე

Mekhute sezoni - Bindi chamotsva Arkhotis mtaze (ჯგუფი შეიქმნა ალუდა ქეთელაურის & გიორგი გოგოჭურის თაოსნობით) ბინდი ჩამოწვა არხოტის თავზე ხადუს ბანებზე ნადირნი ხტიან, მთაში ღრეობას მართავენ ტიალს, და ჩემი რაშიც მიჰყვება ნიავს ...........-........ და ჩემი რაშიც მიჰყვება ნიავს (აკორდები იგივე...) რეტად დამდგარან შატილის მთანი, გადუკრეფიათ ღრუბლები შავი, ეულად არის ლაშარის ჯვარი, დაჟანგებულა თორღვაის ხმალი.. x2 მაგრამ ოდესმე დადგება ჟამი ფშავ-ხევსურები კვლავ იომებენ, გუდანისა და ლაშარის ყმანი წარსულს სიმღერით მოიგონებენ.. X2 რითმი: ↓ ↓ ↑ ↑ ↑ ↓ ↑ ↓ ↑ http://www.youtube.com/watch?v=sptW4Qfbx_w

მეხუთე სეზონი – გრძნობების სახლი

Mekhute sezoni- Grdznobebis sakhli (ჯგუფი შეიქმნა ალუდა ქეთელაურის & გიორგი გოგოჭურის თაოსნობით ტექსტი: ალუდა ქეთელაური) უხმოდ მივყვები ქუჩის ნაპირებს შენზე ფიიქრებმა გამინაპირეს ................................ ალბათ დღეს ისევ წვიმას აპირებს თავიდან სევდამ დაშალა გრძნობების სახლი მაგრამ ჩვენ ვიწყებთ შენებას ახლის ................................... ახლა ვხვდები რომ შენი დაკარგვა არ მინდა ისე მომწყურდი როგორც არასდროს ............................. - - შენი უმანკო თვალების ხილვა მომინდა რატომ მითხარი შენი ვიქნები ................................ -- ვეღარ ვახერხებ თავის დაღწევას ომიდან .............................. მერე მუზებიც გაფრინდებიან შორს .............................. და ჩემს მაგივრად დაელოდები სხვას ................................. შენი თვალები ისეთ სიყვარულს მთხოვს .............................. რომ არ ვეკუთვნი აღარც საკუთარ თავს …. (აკორდები იგივე) უხმოდ მივყვები ქუჩის ნაპირებს შენზე ფიიქრებმა გამინაპირეს ალბათ დღეს ისევ წვიმას აპირებს თავიდან სევდამ დაშალა გრძნობების სახლი მაგრამ ჩვენ ვიწყებთ შენებას ახლის ახლა ვხვდები

მეხუთე სეზონი – ზეცას შახენეო აპარეკავ

Mekhute sezoni - Zetsas shakheneo aparekav ((ჯგუფი შეიქმნა ალუდა ქეთელაურის & გიორგი გოგოჭურის თაოსნობით ტექსტი: გიორგი არაბული) ......................... "ზეცას შახენეო აპარეკავ, ............................................. მთვარე დათვისჯვრისკენ იტოლება," ............................................ "ქალავ შავ თვალთ რაად მაპარებავ, .................................. ანამც ჭერხოში რად მიყოლებავ?!" .............................................. "დღეს მე შენ სწორფერი ვიქნებიო, ღამე გავიტანათ საუბარით." ............................... "ქალავ, ნუ ამირი ფიქრებიო, მამშორდ გაიგონე ნაუბარი!" ზეცა უკეცია ვარსკვლავთ ფარდას, მთვარეც გაწეულა დათვისჯვრისკენ, "ვაჟავ, სად წახვედი, აღარ სჩანხარ, ნეტავ, შენ სწორფერსამც დამიცდიდე." ღამე უტეხია მათ საუბარს, დილა გათენებულ ნამიანი, რიჟრაჟს არყიანი ბოთლა უყვარს, ბოთლა ნაჭრელიან-სასმლიანი. სწორფერმ მიუტანა ბოთლით არაყ, დილამ შუადღისკენ გაიწია, კაცმა ყანწით სასმელ გადაცალა, მერე ეშმაკურად ჩაიცინა. ქალმა ლუკმა მისცა... თავ დახარა, "კიდევ ერთი სთქვიო ხევსურისა..." სასმელმ კაცის გონი გადაფარა, (თანაც ის სწორფერი გვერდს უზის და...) "... რაებს ვაზრობ ღმერთმა მარისხას და..."